Sterke mannen

Dit is voor mij een heel dierbare foto (12-08-‘18). Chemokuur twee (van de vier ACDD) zat er toen net in, met de rest van de medicijnen zoals de dexamethason (de dexter, noemden wij die), waardoor je hyper werd, rode wangen en een volle toet kreeg. Mijn haar was nog nét niet uitgevallen (wel voorbereidend kort geschoren) dus het is niet de meest flatteuze foto. Maar wel een die heel veel liefde uitstraalt, voor mij. Die kleine Tijl zat zo stoer naast me en ik voelde aan alles dat hij (en de rest van de mannen in huis ook) geen millimeter minder van me hield of er überhaupt iets van vond. Ze stonden allemaal gewoon naast en achter me. Wat een geweldig sterke kerels. Mede daardoor kijk ik heus ook terug op een zware, maar vooral op een bijzondere tijd, waar de mooiere dingen zoals dierbaren, liefde en kracht dichterbij kwamen. ❤️💪❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *