Na de borstkanker

Hier kun je een goed artikel lezen over het leven van vrouwen na borstkanker. Want dat is geen sinecure, merkte ik dit weekend weer. Moe, emotioneel, bang, boos. Zeer ondersteunende emoties 🙄 (not!). Maar: ook weer leerzaam, vooral dankzij goede gesprekken met liefste D. en mooie vriendin M.

Het was gisteren helemaal op, na afgelopen week. Voor het eerst vier keer vijf uur per dag gewerkt, en dat is altijd wennen (een uurtje per dag erbij klinkt weinig, maar is toch elke keer een flinke stap). Daarbij nog een lange leuke dag gehad, donderdag, met heel fijne lunch met lotgenoot en oud-collega T., en daarna een inspirerende RvT vergadering van het werk. Maar het was toch erg veel. Met lotgenoot T. had ik het erover dat het zo lastig is om in te schatten wat je kunt, omdat het per dag zo onaangekondigd verschilt. Ene dag kan je alles aan, andere dag ben je doodop voordat je überhaupt iets hebt gedaan.

“Geeft toch niet”, zeggen mensen lief bedoeld. Maar het is heel onhandig (want er valt geen afspraak met me te maken) en het is ook best lastig voor jezelf omdat je zo graag houvast wilt, en niet steeds wilt afzeggen, verplaatsen, wilt teleurstellen. Want, aan de buitenkant is niets te zien aan ons! Daarnaast, het niet kunnen inschatten schiet zo lekker op voor iemand die al geen nee kan zeggen….😬 Je bent in no time overprikkeld en moe, waardoor je geen leuk gezelschap bent, niet voor de ander en niet voor jezelf.

T. had een tip, namelijk een heel goede app (zie hier). Daarmee krijg je goed inzicht in je energie, maar ook tips over voeding, beweging, en omgaan met angsten en zorgen. Alleen al het feit dat er speciaal zo’n programma is gemaakt voor ex-kankerpatiënten geeft rust. Je bent niet alleen. Het is normaal dat je hiermee strubbelt. Maar er is ook werk aan de winkel, ik wil ermee aan de slag:

1. Goed naar jezelf blijven luisteren en proberen van te voren in te schatten hoe je dag eruit gaat zien en wat je kunt en wat niet: hoeveel energie kosten de acties die je gepland hebt, en blijf je dan onder je eigen 100 procent?

2. Zelf aan het stuur blijven zitten en zelf beslissen wat je grenzen zijn, tot waar je kunt en wilt gaan. Anderen kunnen (en mogen) dat niet voor je doen.

3. Duidelijk deze grenzen aangeven bij anderen, en dat direct uitspreken. En je er aan houden!

4. Mensen vergeven als ze het niet begrijpen, anders kost het piekeren daarover ook weer teveel energie. (Tip van Ed.)

5. Hulp inroepen van lieve buddies,   je hoeft het niet alleen te doen. (Tip van M.)

Dit gezegd hebbende, heb ik vandaag inderdaad gepland op energie: starten met kijken naar de eerste voetbaltraining van Ollie (en niet ook nog zwemmen), dan gaat Dirk (dus niet ik) naar de stad met Tijl om een cadeautje te kopen voor de verjaardag van zijn verkering, en kan ik daarna even met de familie naar de verjaardag van mijn neef.

We gaan weer moedig voorwaarts!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *