Ken je eigen borsten


De Borstkankermaand oktober is opgezet om aandacht te vragen voor borstkanker en de patiënten ervan. Zorgen dat het taboe de wereld uit wordt geholpen (ja, dat is er nog steeds) en dat vrouwen en soms mannen er zo snel mogelijk bij zijn. Ik ben geen dokter, al kan ik inmiddels als ervaringsdeskundige een klein woordje meepraten (ik zoek op zijn Willemijns alles op), maar ik weet dat het goed is om er op tijd bij te zijn. Hoe sneller, hoe beter. Hoe eerder, hoe meer ze wat kunnen doen met minder implicaties (soms zelfs geen chemo bijvoorbeeld) en hoe minder groot de operatie is (niet onbelangrijk, ook voor het herstel). Het zijn immers je, eh, lemons en daar heb je er maar twee van. En van je gezondheid maar één.

Niet altijd heb je het voor het kiezen om er snel of niet bij te zijn. Bij de variant die ik heb, kun je de tumor soms pas voelen als die vrij groot is. Het is namelijk geen harde knobbel die je voelt, maar eentje die groeit alsof er opgezette of onstoken borstklieren zitten. De tepel was bij mij uiteindelijk duidelijk afwijkend aan het worden ten opzichte van de andere borst. En dat werd erger. Dus ik wist toen logischerwijs dat binnenin de borst wat aan het veranderen of groeien was. En dat is vaak geen goed(aardig) teken.

Ik ging destijds wat googelen voorafgaand aan het allereerste bezoek aan de huisarts (hopende op geruststellende berichten) en vond dit plaatje hieronder, van de Worldwide Breast Cancer. Daarop zijn een aantal zichtbare symptomen te zien op citroenen, waarvan je weet dat je ermee naar de dokter moet gaan. Die afwijkende tepel van mij staat er ook tussen. Ik wist toen eigenlijk al genoeg en ging inderdaad drie dagen later “de straat” in; ik kreeg een mammografie, een echo en twee biopten. En aansluitend het gesprek met mijn oncologische chirurg dat mijn leven op zijn kop zette: “Je hebt borstkanker. Maar het komt goed, de meeste vrouwen kunnen we genezen.” (Die laatste zinsnede heeft hij nog wel dertig keer moeten herhalen voor mij.)

Ik hoop echt niet dat vriendinnen en kennissen en familieleden direct na mijn eigen nieuws in besmettelijke paniek naar de dokter zijn gerend (tenzij met goede redenen), en ik schrijf deze blog ook niet om verdere paniek te veroorzaken, maar ik wil in het kader van deze maand wel aandacht vragen voor de borsten: blijf goed kijken, ken je eigen borsten goed (know your lemons) en laat ze op tijd checken als je twijfelt. In de meeste gevallen is het goed nieuws, soms helaas niet, maar dan komt het wel weer in de meeste gevallen goed. Vooral als je er op tijd bij bent. Zoals verpleegkundige P. destijds zei om me gerust te stellen: “We zijn nu zover met alle onderzoeken en kennis dat er zoveel aan gedaan kan worden, we willen allemaal dat je 80 wordt en daar gaan we voor.” Ik ook, en dat geldt niet alleen voor mij.

 

 

 

Eén gedachte over “Ken je eigen borsten”

  1. Vanwaar “lemons”? Gewoon nieuwsgierig…
    Wens je nogmaals en steeds weer, héél veel sterkte & beterschap 🍀🍋😗

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *