De caviarace

Af en toe, op een onbewaakt moment, slaat het ineens toe: het gevoel, gebeurt dit allemaal echt of is het niet toch een nare droom? Nooit had ik gedacht aan borstkanker op mijn 46e, maar ja, wie wel? Eén op de zeven vrouwen (als al die zeven vrouwen 80 jaar worden) krijgt er mee te maken. En ik ben nu die ene. Inmiddels, twee maanden na de eerste chemokuur, begint het kale hoofd te wennen, heb ik een beetje een modus gevonden in hoe om te gaan met de misselijkheid en vermoeidheid en lukt het nog steeds om echt te genieten van de mooie momenten en om zo vaak mogelijk van deze nieuwe situatie het beste te maken. Lieve vriendin A. zei vorige week heel wijs, het is net als de caviarace (of marmottenrace) van Fred Oster. Er komt ineens letterlijk iets op je pad waardoor je een andere afslag moet nemen, en daar word je weer een ander mens van. Zeker als het lukt om mindfull in het nu te blijven, zodat je je kunt ontwikkelen en zeker als het lukt om vooruit te blijven kijken. Deze nieuwe ervaringen vormen je weer, en gaan weer andere dingen brengen. Of in ieder geval hoe ik dingen beleef. Ik geniet nu veel meer van kleine dingen, van de jongens, van Dirk, van mooie steentjes en schelpen, van lieve familie en mensen om ons heen. Ondanks alles hebben we toch echt een fijne zomer gehad! Voordeel van zo’n marmottenrace is dat alles een verrassing is, ook en vooral in positieve zin. Het is wat je er zelf van maakt, met een beetje geluk en met een beetje goede conditie om die caviarace te kunnen rennen. 😘💪😘

 

9 gedachten over “De caviarace”

  1. Lieve Willemijn,
    Wat weet je Dit weer prächtig te verworfen!
    Het is jou kracht om positief te denken!, je wordt alleen maar sterker hierdoor!
    Je hebt nog een lange weg te gaan, maar ik ben Overtuigd: het gaat je lukken!

    Het weer wordt gelukkig wat koeler en bij ons in Zwitserland genieten we van een prachtige herfst!
    Gisteren na een lange tijd weer eens genoten van een heerlijke welnes dag!
    Nu ben ik Opweg naar mijn werk!

    Willemijn ik wens je vandaag een mooie dag !

    Héél veel sterke!!
    Janine

  2. Mooi verwoord. Jammer dat er altijd eerst iets moet gebeuren voordat we waarderen hoe goed we het hebben. N wat betreft de marmotten en cavia’s, Albert Mol was de beste ☺️. Veel sterkte nog.

  3. Lieve W,
    Ik bewonder je optimisme en kracht. En denk dat je bij de volgende afslag Guru moet worden zodat we allemaal een beetje mindfullness van je kunnen leren.

    Bij je tekeningetje van één op de zeven zag ik allemaal Willemijntjes… en dacht aan het boek van het meisje met de zeven pruiken. Ken je het?

    Een andere afslag kan ook een tekencarriere betekenen. Wat een Francine Oomen- in de dop ben jij! (Check: ‘Oomen stroomt over’ Een kunstwerk!)

    Een dikke knuffel en dank voor je appbericht!!

    1. Lieve Tamar, ben verre van een guru hoor, je krijgt de vechtersmodus er gratis bij! En dank voor je lieve compliment! Liefs, Willemijn

  4. Lieve Willemijn
    Ja het is moeilijk uit de verte! Ik wil je snel eens bezoeken als jij dat ook leuk vindt! Maar het is fijn te horen hoe jij met deze onverwachte zorg en pijn omgaat!
    Maar dat bezoekje wordt pas in oktober!
    Voor nu dappere vriendin sterkte en liefs victoire😘

  5. De marmot en de cavia

    Een limerick dat vond hij wel raar
    Als dat zo mot dan mot dat maar
    Dus ging de marmot
    Accoord met zijn lot
    En kreeg een wodka en een ons cavia….ar

    Groeten de la Rue de Cronjee

Laat een reactie achter op Willemijn van Benthem Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *