Op de helft!

Zo, tweede week achter de rug, we zijn op de helft! 💪💪💪 Dank voor alle berichten, lieve cadeautjes, wandelingen en het rijden, het helpt enorm om ons door deze laatste weken te trekken. Zo vliegen ze voorbij.

Gisterochtend had ik twee lieve vrouwelijke radiotherapeuten, die zich, toen ik in het apparaat lag, meteen over mijn borst bogen. “Je huid is rood, zie je dat?” “Ja, het is geïrriteerd, smeer je wel goed? En waarmee? Alhydran en Cetomacrogrol? O, dat is goed ja.” “Probeer misschien geen BH te dragen.” “Niet krabben als het jeuk!” “Bijna weekend, fijn hè, ga je wat leuks doen?”

Ze zijn zo lief daar!

De borst is inderdaad rood aan het worden en de vermoeidheid slaat toe. Maar dat schijnt normaal te zijn, het lijf is druk bezig de afgebroken cellen op te ruimen en gezonde cellen te laten herstellen. Gelukkig kan ik mijn dagen helemaal indelen zoals het mij uitkomt, dus kan ik op tijd rusten (als ik goed naar mezelf luister 🙄) en genoeg bewegen en mezelf afleiden. Heerlijk gewandeld en gekletst met lieve M. op Elswout, gelachen op weg naar het ziekenhuis met lieve D., ontbeten met top-kok E., cupcakes gebakken met mijn zus L., Tijl en zijn verkering en met lieve B. ontbeten nadat ze mij om 7.30 (😳) ophaalde om mee te gaan. Dirk is een beetje aan het bijtrekken, doordat hij niet steeds mee hoeft naar het ziekenhuis, dus dat is super.

Met zus D. nog naar de afspraak met dokter V. van het AVL gegaan, die me wekelijks in de gaten houdt. Ze liet me op scanfoto’s van mezelf zien hoe goed dat adem inhouden werkt en hoe het ervoor zorgt dat mijn hart geheel wordt weggeduwd en niet in de bestralingszone komt. Daardoor wordt het risico op hartschade tot bijna nul verkleind en dat is natuurlijk echt fijn. Laatst sprak ik bij mijn fysio met een vrouw die dertien jaar geleden is bestraald voor borstkanker en daarna twee hartaanvallen heeft gehad (ze had destijds mijn leeftijd) omdat haar kransslagaders beschadigd waren. “Ze zeiden bij mij nog, rustig doorademen”, vertelde ze met een dappere blik, die liet zien hoe ze heeft geleerd te leven met haar tegenslagen. “En nu weten we dat dat niet zo slim is.” Zo zie je hoe snel de ontwikkelingen gaan in de behandelingen tegen kanker. En hoe goed alle onderzoeken zijn voor nog betere resultaten. Want nu doe ik die 40 seconden breath hold methode en werkt het echt goed. En is het ook nog rustgevend! Niet alleen voor mij. De meesten die meegaan, houden ineens solidair hun adem in met mij. (Dat hoeft natuurlijk helemaal niet!) “Maar ik wilde even zien hoe dat is.”

Fijn weekend lieve mensen en dank allemaal! 😘💪😘

 

5 gedachten over “Op de helft!”

  1. Leuk om mezelf te herkennen. Ik ben de vrouw met de twee hartinfarcten.
    Het is een prachtig blog, ik heb het met plezier, herkenning, een glimlach en een traan gelezen!

    1. Hoi Marianne, nu ben ik ook weer geroerd door jouw reactie, leuk dat je reageert! Tot bij de Fysio!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *