(Be)stralend!

Zo, de eerste week met bestralingen (vijf stuks, elke dag één) zijn achter de rug. Nog drie weken te gaan. Het gaat goed tot nu toe, ook met dat 40 seconden adem inhouden. Het is eigenlijk wel rustgevend om dat te doen. De eerste drie dagen kreeg ik elke keer nog een scan erbij om te zien of ik goed lig, dat gaat vanaf nu slechts een keer per week gebeuren. Ze doen dat steeds vlak voor de bestralingen starten, in hetzelfde apparaat. Gek, hoe snel je ook weer aan deze toestand en omgeving went.

Er werken ook hier weer erg lieve mensen (steeds twee radiopro’s die je lijf net zo lang “kneden” tot je goed ligt, zodat je jezelf letterlijk een stuk deeg voelt) en het zijn fantastisch mooie apparaten (als uit een James Bond film). Wel voelde ik het na de tweede keer al branden, ook tijdens het bestralen. Dus ik zei tegen een radiotherapeut, dat is zeker psychosomatisch? Dat ik het nu al voel? “Nee hoor”, zegt ze, “je krijgt de boost bestraling, een mammaSIB, dat is een dubbele dosis. Dat vond de dokter nodig. Dus je kunt het heel goed nu al voelen.”

Uiteraard ging ik dat thuis meteen  opzoeken. Een mammaSIB, ofwel boost, geeft een extra hoge dosis bestraling in één keer, bovenop de normale bundels bestralingen (ik krijg in totaal dus vier shots). Doen ze bij vrouwen die onder de 50 jaar oud zijn, een grote tumor hadden of waarbij de tumor niet geheel is weggehaald. De eerste twee tik ik aan. Ze geven het niet altijd meer, want het is een heftige dosis met vooral cosmetische gevolgen, maar het werkt heel effectief tegen terugkeer. (Ja, ik heb ook gegoocheld op “cosmetische gevolgen” maar daar kon ik (gelukkig) niks over vinden.) Jee, dacht ik, ik krijg wel steeds de volle laag! Maar als de kanker daardoor niet terugkomt, pak ik natuurlijk alles aan. En voor mijn vriendinnen die zichzelf oud vinden, we zijn dus nog jong in het ziekenhuis! 💪

Ik smeer twee keer per dag met een goedkope én een dure crème (alles wat helpt!) om te zorgen dat de huid zo goed en soepel mogelijk blijft, maar ik zal het op een gegeven moment wel merken. Nu gaat het nog goed. En ik heb nog energie! Het lijkt wel of ik die juist krijg van de straling. Maar volgens zus D. zou ik de eerste zijn, aldus haar droge commentaar. Het zal er nog wel inhakken.

Het is in ieder geval heel fijn om weer in actie te zijn. Mijn buurvrouw zei, gets, elke dag naar het ziekenhuis. Maar ik neem steeds iemand mee die me rijdt, wat ook gezellig is. Zoals lieve trouwe vriendin I. die ik al zolang ken, dat mijn nieuwe borst voor haar een back to the eighties gevoel geeft. (“Je lijkt wel weer zestien!”) En daarnaast vind ik de dagelijkse regelmaat lekker. Kan ik ook weer een beetje aan een werkritme wennen. Het voelt ook letterlijk zo. Vrijdag zeiden ze, toen we klaar waren, fijn weekend! Joe, jullie ook, tot maandag!

Alle lieve chauffeurs deze week: bedankt! 😘❤️😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *