De 85 – 15 regel

Toen ik “in een ander leven”, voor mijn werk, heel vroeg voor de files uit, naar het Amsterdamse kantoor reed, hoorde ik op de radio hoeveel problemen vanzelf worden opgelost: 85 procent! Zonder dat je er echt iets voor hoeft te doen. Voor die andere vijftien procent moet je je wel goed inzetten, maar dat is een overzichtelijk percentage. Dat hield ik bij onmogelijke problemen mijn collega’s ook wel eens voor.  Als de theorie toch niet bleek te kloppen, werkte die in ieder geval rustgevend.

In de wereld van de kankerzorg is dat percentage eerder omgedraaid, denk ik. Als je niets doet, verdwijnt een kwaadaardige tumor niet uit zichzelf. Dus die doktoren dokteren niet voor niets lange dagen op oplossingen. Als patiënt is het daarentegen juist de kunst te vertrouwen op anderen, je moet als patiënt de zorg uit handen geven. Waar mogelijk kun je wat doen, aan bijvoorbeeld conditie en goed eten (niet afvallen), maar zelfs bekend zwemmer Maarten van der Weijden zei jaren geleden in zijn interview voor mijn boek, dat hij alle behandelingen tegen zijn kanker destijds alleen maar heeft ondergaan. Hij lag veelal in zijn bed, diep weggedoken onder zijn dekens.

In mijn ziekenhuis stimuleren ze je wel om actief mee te denken: shared decision making heet dat. “De regie pakken, Willemijn, jij bent de projectleider!” Dat laatste zei verpleegkundig specialist P. meerdere keren tegen me, en legde daarbij uit dat als patiënten dat doen, ze een beter herstel hebben op de langere termijn, en dan vooral psychisch. P.: “Het is fijner voor je als je het gevoel hebt aan het stuur te hebben gezeten dan dat je als lam naar de slachtbank bent geleid. Dus blijf vragen stellen zoals je doet.” Vrienden weten dat ik graag de regie pak door alles uit te zoeken, de dokter inmiddels ook (al steekt hij me gelukkig áltijd de loef af met nog actuelere publicaties), maar dit gevoel van meedenken vergroot inderdaad het gevoel van grip op de situatie. Al ga ik eerlijk gezegd uiteindelijk altijd blind af op hun aanbevelingen.

En toch geeft het me deze weken ook rust om even alleen met beter worden en uitrusten bezig te zijn. Het is wel een uitdaging, me overgeven aan de tijd. Maar het moet wel: ik kan me enorm storen aan dat die wond maar niet dicht gaat bijvoorbeeld, dat doe ik ook, maar het enige wat helpt is rust. En ik kan me in de tussentijd beter focussen op de stappen die ik moet zetten in mijn eigen proces. Zoals mezelf beter maken (is een actieve baan bijna), mezelf intern oplappen (leren  omgaan met het idee dat ik borstkanker had gekregen, bedenken waar ik nog meer gelukkig van word, hoe ik dichter bij mezelf kom, waar ik energie van krijg), zoals echt dingen creëeren (omdat je daar blij en dus weer beter van wordt) en daarnaast me richten op anderen: op een buurvrouw die een praatje wil maken, op Tijl en Ol en Dirk die aandacht nodig hebben, op lieve familie en vriendinnen om me heen. Want dat wat je doet voor anderen, bepaalt ook weer wie je bent. En dan komt op een gegeven moment het antwoord op je vraag of situatie. Of de oplossing.

Geduld hebben is alleen zo moeilijk maar dat hoef ik veel mensen niet uit te leggen. Toch is dat de boodschap van de 85-15 regel: geduld geeft wijsheid. Nu nog inzien wanneer je in actie moet komen en wanneer je geduld moet hebben. Volgens mijn chirurg J. gaat het goedkomen met de wond, maar duurt het nog even. “Het was een grote en ingewikkelde borstoperatie, dus dit hoort er helaas bij.” Hij zei zelfs sorry, alsof hij er wat aan kan doen. Even geduld hebben dus. Nu nog mijn eigen advies opvolgen. Voor iemand met mijn geduld is het wel een lesje, eh, geduld. Ik ook, met mijn 15-85 regel…! Het gaat goedkomen.

3 gedachten over “De 85 – 15 regel”

  1. Mooi verhaal weer! Geduld.. zucht.. het leren accepteren dat je even nix kunt doen, geen invloed of impact hebt op dat waar je op wacht. Daarachter liggen interessante vraagstukken over omgaan met ‘niet weten’ en behoefte aan controle of invloed. Leuk om over te denken tijdens het wachten en geduld uitoefenen 😁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *