Niet voor watjes

Dit wordt de lastigste tijd, zei hij, mijn dokter. “Want mensen vergeten het, je tumor is eruit, maar je moet nog steeds herstellen en je mag nog de vier weken met bestralingen door.” Grappig hoe het werkt. Het ging namelijk wel okee, vond ik. Grote woorden van die grote man, dacht ik. De eerste weken was ik onbewust stoer aan … Lees verder

Gouden mensenwerk

Je blijft een journalist in hart en nieren, zegt mijn zus die vaak mee gaat naar de gesprekken. Inderdaad komt mijn oorspronkelijke professie me nu goed van pas. Ik ben meer dan nieuwsgierig over mijn huidige “project” en durf alles te vragen. Maar, vroeg ik me af, toen even onduidelijk was of de operatie door zou gaan op 12/12, ben … Lees verder

Interessante flauwekul

Voorzichtig weer in beweging met de benen, dat mag van dokter J. die mijn borstwond in de gaten houdt. Hij drukte me op het hart, goed naar de pijn te luisteren. “Hoe voél je je? Houd rust en luister naar jezelf.” Nog even niet autorijden of buiten fietsen, maar mijn benen trainen mag, en dat is fijn want ik word … Lees verder

De 85 – 15 regel

Toen ik “in een ander leven”, voor mijn werk, heel vroeg voor de files uit, naar het Amsterdamse kantoor reed, hoorde ik op de radio hoeveel problemen vanzelf worden opgelost: 85 procent! Zonder dat je er echt iets voor hoeft te doen. Voor die andere vijftien procent moet je je wel goed inzetten, maar dat is een overzichtelijk percentage. Dat … Lees verder

Levenswinst

Zondag 13 januari. Mijn vader was vanmiddag op bezoek met zijn nieuwe auto, die hij heeft geërfd van zijn overleden jongste broer (Tijl: “Opa’s auto lijkt wel een limousine!”). En hij (mijn vader) had het er over dat hij de dagen niet meer bijhield. Wat had hij zaterdag nou gedaan? Of was dat vrijdag?

Ik houd ze ook niet meer … Lees verder

Weer een nieuwe wereld

Gisteren was het zover, had ik de eerste afspraak in het AVL in Hoofddorp bij de physician assistant V. , zoals die functie door het ziekenhuis wordt genoemd. Zij begeleidt vrouwen met borstkanker tijdens de bestralingen. Ik had haar helemaal in het begin al gesproken, in die eerste twee rollercoasterweken met alle testen en afspraken. V. zei toen: “Ik zie … Lees verder

And … repeat

Sinds 1 december is het zover, de wekker is gezet. Dagelijks één anti-hormoonpil, voor de komende tien jaar. Ik heb zelden wat geslikt, dus ik vroeg mijn lieve collega L. (al langer verplicht pillenslikker voor een andere reden) hoe ik het niet kan vergeten. Door de wekker te zetten, zei ze, want die gaat ook hard af als je mobiel … Lees verder

Balans (en appels) voor 2019

In de Volkskrant staat een artikel over de burn out: “Hoe opgebrand is Nederland?”. En over de jonge schrijfster Bregje Hofstede (burn out komt steeds vaker voor onder jongeren) die het zelf heeft ervaren. Ik herkende wel wat dingen die ze zei vanuit mijn eigen burn out vorig jaar, al ben ik zestien jaar ouder. Vooral dat het met name … Lees verder