Walking and talking

Walking and talking, wat heb ik dat met veel mooie en lieve mensen mogen doen dit jaar! Zulke mooie gesprekken gehad en daardoor zoveel inzichten, kracht en moed gekregen. En nieuwe en hernieuwde vriendschappen! Ondanks alles (of juist door alles) wat er gebeurd is, krijg je ook zoveel mooie dingen terug. Het was daardoor oprecht een bijzonder en ook mooi … Lees verder

Let it be the new me

Afgelopen vrijdag (vorige week dus,  voor de kerst) had ik een afspraak bij verpleegkundig specialist A. om nog wat details te horen over de uitslag en het multidisciplinair overleg dat geweest was. Tijd om de next steps na de operatie te bespreken. De práktische next steps zijn de aankomende bestralingen die over een paar weken volgen, als de wond genezen … Lees verder

Dank voor alle liefde!

Lieve mensen, geniet van deze 🎄feestdagen, en alle beste en mooiste wensen voor 2019 💫 met heel veel ❤️ liefde en 🍀 geluk voor jullie! Heel veel dank voor alle fantastische steun en liefde voor ons dit jaar, het heeft ons heel erg geholpen! Liefs van Willemijn, Dirk, Tijl en Ollie 😘😘😘😘… Lees verder

Goed nieuws: operatie geslaagd

Zojuist zijn we gebeld met het goede nieuws: de operatie is geslaagd! Alle resten en nog achtergebleven tumorcellen zijn radicaal (100 procent) eruit gehaald, zoals dat heet. En wat een geluk dat er is geopereerd: want ook al was er niks meer te zien op de MRI, in het middengebied waar ooit de tumor zat, vond de patholoog  toch nog … Lees verder

Post-operatie

Het eerste wat ik dacht toen ik wakker werd, was een scheldwoord. Man, wat voelde ik daar bij die borst een pijn! Ik moest van de verpleegkundige een emoticon aanwijzen voor hoeveel de pijn was: 😖. Ik kreeg meteen extra pijnstillers. Maar verder was ik blij. Het was achter de rug.

Vrij snel werd ik opgehaald door J., de verpleegkundige … Lees verder

Het is zover, de operatie

Het was zover. Eerder dan verwacht, kwam de montere verpleegkundige me halen. “Ze zijn er al klaar voor, we gaan!” Even kreeg ik het benauwd, maar ik dacht, springen nu: omkleden en onder de dekens in mijn bed. Dirk mocht mee tot aan de O.K.-deuren. Ik wuifde vanuit mijn bed mijn koninginnegroet naar Dirk, nog altijd vrolijk. Zwaai! Knipoog! Dirk … Lees verder

Eindelijk D-Day

Ik dacht dat mijn lotgenoot vriendin C. een grapje maakte, toen ze het had over de papieren onderbroek die je aan moet voor je operatie. Er lag dan geen papieren, maar een gazen versie op me te wachten. Kippengaas! Vriendinnen van mij vragen zich af waar ik me druk om maak, mais c’est moi. Dat volatiele stukje dignity dat je … Lees verder

Klieren klieren

Eerst heb ik nog, alsof het een doodgewone dinsdagochtend is, schilderles gevolgd bij mijn fijne leraar Rob Visje. Groot voordeel is dat je echt de tijd vergeet, dus ik moest nog haasten om op tijd thuis te zijn. Dorien ging vanmiddag mee, naar De Nucleaire Test. Dirk heeft morgen met mij al een volle dag in het ziekenhuis.

We zaten … Lees verder

Daar gaan we!

Gelukkig, de week van de operatie is aangebroken. Ik ben toch altijd meer van de actie dan van het moeten wachten. Dirk noemt het altijd gewoon ongeduld. Wat het ook is. Dat heeft een positieve kant (je krijgt vaak wat voor elkaar), maar het ongeduld komt er af en toe ook uit als een boze wolk, redelijkheid was dan ver … Lees verder