Het is goed

Zo. Mijn eigen dokter V. weer aan de telefoon gehad. “Het is helemaal goed!” Hij zei het heel hard. Echt, vroeg ik, maar wat zat er dan waar ze zo mee bezig waren? Een poliep, zei hij. “En die is weg. We gaan je nu heel veel aandacht geven, dus de kans dat je darmkanker krijgt is veel kleiner dan … Lees verder

Borstkanker met Lego

Zondagochtend, Tijl was logeren bij een vriendje. Dirk en ik lazen de krant met een kop versgezette cappuccino, Ollie speelde met zijn Ninjago Lego op de grond. Ineens, van half onder de tafel: “Mama, hoe krijg je eigenlijk borstkanker?” Ik keek Dirk aan. Die kleine is in juni zes geworden en heeft er het minst over gepraat. Ik zei het … Lees verder

Proost, een jaar later!

Een poster voor inloophuis Haaglanden voor kankerpatiënten. Ze wilden graag de tekening gebruiken die ik vorig jaar had gemaakt over een gesprek dat Dirk had met Tijl en Ollie op onze beruchte rode (verlengde) fiets. Het inloophuis gaat een avond organiseren voor families die met kanker te maken krijgen. Natuurlijk mogen ze de tekening gebruiken! Leuk juist. Of nou ja, … Lees verder

Opstaan en weer doorgaan

Nou, weer wat meegemaakt … gisteren een darmonderzoek gehad. Dat moeten wij (zussen, broer en ik) elke vijf jaar doen na ons 45e omdat onze moeder en tante aan darmkanker zijn overleden. Het gaat er om dat als er poliepen zijn, ze die weghalen. Als je dat  niet doet, kunnen die poliepen ooit-misschien-eventueel kwaadaardige tumoren worden. Dus positief gezien, kunnen … Lees verder

Kairos tijd

Got (of God?) wat ben ik blij met wat ik heb, dat ik er ben, en tegelijkertijd: wat is dit toch nog best lastig! Het is alsof ik zwem zonder dat mijn benen het doen. Of met mijn armen er af. Of dat ik opnieuw moet leren schrijven met mijn linker- in plaats van met mijn rechterhand.

Ik vind het … Lees verder

Ben je weer beter

De wangen zijn weer rond en gezond, de ogen helder, het hoofd frisser en het lijf steeds sterker. En ik ben weer aan het werk. Nog slechts een paar uur per week, maar toch. Het gaat de goede kant op!

Dus ik kom ook weer meer mensen tegen buiten mijn veilige comfortzone die Haarlem heet, mensen die ik nog niet … Lees verder

Jarige jobs en kilo’s geluk

Het begint. Dat van, een jaar geleden had ik nog niet…was ik nog niet…of juist wel…maar wist ik niet…

Want deze week waren onze twee prachtzoons jarig, eerst de oudste, twee dagen later de jongste. Goed gepland hadden we dat, destijds! Twee verjaarsfeesten met een heleboel jongetjes in één week, want het vieren op de dag zelf is toch het … Lees verder

Nog steeds een achtbaan

Zo. Eerste twee werkweken ruim achter de rug. Als je denkt dat je de rollercoaster hebt gehad na alle behandelingen, wees dan gerust: je zit daarna nog steeds in de achtbaan. Man, wat komt er veel op je af, en dan bedoel ik vooral intern, in je eigen hoofd.

Het werken was wel weer erg leuk. Ik krijg er veel … Lees verder

Sterke mannen

Dit is voor mij een heel dierbare foto (12-08-‘18). Chemokuur twee (van de vier ACDD) zat er toen net in, met de rest van de medicijnen zoals de dexamethason (de dexter, noemden wij die), waardoor je hyper werd, rode wangen en een volle toet kreeg. Mijn haar was nog nét niet uitgevallen (wel voorbereidend kort geschoren) dus het is niet … Lees verder